FENOMEN DIALOGICZNOŚCI

Fenomen dialogiczności charakte­ryzuje się w sposób istotny nieobecnością je­dnolitej świadomości narracyjnej, która obej­mowałaby świadomość wszystkich postaci po­wieściowych. W powieściach Dostojewskiego, będących najpełniejszym przykładem dialogiczności, nie ma — wedle Bachtina — osobnej świadomości narratora, umieszczonej na wyż­szym poziomie niż inne i biorącej na siebie ca­łość wypowiedzi. „Tak więc nowa pozycja au­tora wobec bohatera w powieści polifonicznej Dostojewskiego to rzetelnie zrealizo­wana i do końca utrzymana pozycja dialogowa, która akceptuje samodziel­ność i wewnętrzną swobodę bohatera, jego stan niedopełnienia i nierozstrzygnięcia.

Witaj na moim serwisie dotyczącym tematyki domu i rodziny! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów parentingowych. Mam nadzieję, że tematyka Ci się spodoba i będziesz mnie często odwiedzać. Zapraszam do czytania!