STOSUNKI LOGICZNE

Są to stosunki logiczne — przyczynowości lub in­kluzji, stosunki czasowe — następstwa lub równoczesności, stosunki przestrzenne — po­wtórzenia, przeciwstawienia itd. Wszelako kom­binacje tych zdań narracyjnych nabierają swoistych nowych cech. Przede wszystkim narzuca się konieczność ustalenia nowej jednostki wyższego rzędu. Zdania narracyjne nie tworzą nieskończonych łańcuchów; organizują się w cykle, które każ­dy czytelnik rozpoznaje intuicyjnie (odnosi wrażenie skończonej całości), a które analiza identyfikuje bez zbytniego trudu. Ta wyższa jednostka jest zwana sekwencją; granica sekwencji jest zaznaczona niepełnym powtó­rzeniem (wolelibyśmy powiedzieć: przekształ­ceniem) zdania początkowego. Jeżeli dla wię­kszej wygody przyjąć, że to początkowe zdanie narracyjne opisuje jakiś stan stały, to wynika z tego, że pełna sekwencja jest złożona — zaw­sze i tylko — z pięciu zdań narracyjnych. Ide­alne opowiadanie rozpoczyna się od sytuacji stałej, którą burzy jakaś siła.

Witaj na moim serwisie dotyczącym tematyki domu i rodziny! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych wpisów parentingowych. Mam nadzieję, że tematyka Ci się spodoba i będziesz mnie często odwiedzać. Zapraszam do czytania!